Mimar Sinan’ın gelişimi çoğu zaman üç yapı üzerinden anlatılır: Şehzade Camii çıraklık, Süleymaniye kalfalık, Selimiye ustalık eseri. Sinan’ın kendisinin de Selimiye’yi en iyi eseri saydığı aktarılır.
Öte yandan Süleymaniye, medreseleri, darüşşifası ve imaretiyle bir şehir külliyesi olarak çok daha geniş bir programa sahip.
Tartışalım: Sizce Sinan’ın en büyük eseri hangisi? Sadece kubbeye mi bakmalıyız, yoksa yapının şehirle ilişkisine ve külliyenin bütününe mi? İkisini de gezdiyseniz izlenimlerinizi bekliyoruz.
İlgili yazı: Fotoğraflarla Mimar Sinan
Benim oyum mimari açıdan Selimiye’den yana, ama bunun bir “ama”sı var.
Selimiye’de Sinan tek bir fikri sonuna kadar götürüyor: 31 metreyi aşan kubbeyi sekiz ayağa oturtup iç mekânı neredeyse tek bir bütün hâline getiriyor. Tezkiretü’l-Bünyan’a göre Sinan, bu kubbeyi Ayasofya’nınkinden daha yüksek ve geniş yaptığını özellikle vurgulamış. Ustanın kendisi için bunun bir “meydan okuma” olduğu belli.
Süleymaniye ise bambaşka bir başarı: Burada mesele yalnızca cami değil; medreseler, darüşşifa, imaret, hamam ve dükkânlarla bir tepenin üzerine kurulmuş koca bir şehir parçası. Haliç’ten bakınca İstanbul silüetini tanımlayan yapılardan biri olması da tesadüf değil.
Yani soru “hangi bina daha mükemmel?” ise Selimiye; “hangi eser şehri daha çok değiştirdi?” ise Süleymaniye diyorum. Siz hangi açıdan bakıyorsunuz?